زیارت عاشورا
هر شب
از اول محرم تا آخر ماه صفر
با مداحی مداحان اهل بیت «ع»
هیئت محبان مهدی(عج).
زیارت عاشورا
هر شب
از اول محرم تا آخر ماه صفر
با مداحی مداحان اهل بیت «ع»

جشن بزرگ
میلاد باسعادت علی ابن مسی الرضا(علیه السلام)
مکان :مسجد بی بی مدینه بردخون
زمان:1388/8/7
پنج شنبه
بعداز نماز مغرب وعشاء

برگزاری کلاس های
طرح صالحین
زمان :هرشب بعد نماز مغرب وعشاء
باحضور استادان منطقه بردخون
مشخصات حضرت
اسم : جعفر
لقبها : صادق- مصدق - محقق - کاشف الحقايق - فاضل - طاهر - قائم -
منجي - صابر
كنيه : ابوعبدالله - ابواسماعيل - ابوموسي
نام پدر : حضرت امام محمد باقر ( عليه السلام )
نام مادر : فاطمه ( ام فروه ) دختر قاسم بن محمد بن ابي بكر
زمان تولد : هفدهم ربيع الاول سال 83 هجري
در روز جمعه يا دوشنبه ( بنا بر اختلاف ) در هنگام طلوع فجر مصادف با
ميلاد حضرت رسول . بعضي ولادت ايشان را روز سه شنبه هفتم رمضان و سال ولادت
ايشان را نيز برخي سال 80 هجري ذكر كرده اند . ( 1 )
محل تولد : مدينه منوره
عمر شريفش : 65 سال
مدت امامت : 34 سال
زمان رحلت ( شهادت ) : 25 شوال سال 148 هجري درباره زمان شهادت نيز
گروهي ماه شوال و دسته اي ديگر 25 رجب را بيان كردند . ( 2 )
قاتل : منصور دوانيقي بوسيله زهر
محل دفن : قبرستان بقيع
زنان معروف حضرت : حميده دختر صاعد مغربي ، فاطمه دختر حسين بن علي بن الحسين
بن علي بن أبي طالب( عليهم السلام )
فرزندان پسر : موسي ( عليه السلام ) - اسماعيل - عبدالله - افطح - اسحاق -
محمد - عباس - علي
فرزندان دختر : ام فروه - فاطمه - اسما كه اسماعيل ، عبدالله وام فروه
مادرشان فاطمه دختر حسين بن علي بن حسين ( عليهما السلام )( نوه امام سجاد )
است . وامام موسي كاظم (عليه السلام) ، اسحاق و محمد كه مادرشان حميده خاتون
مي باشد . وعباس ، علي ، اسماء و فاطمه كه هر يك از مادري به دنيا آمده اند .
نقش روي انگشتر حضرت : ما شاء الله لا قوة إلا بالله ، أستغفرالله .
اصحاب معروف امام صادق (عليه السلام) : ابان بن تغلب - اسحاق بن عمار- بريد -
صفوان بن مهران - ابوحمزه ثمالي – حرير بن عبدالله سجستاني زراره بن اعين
شيباني - عبدالله بن ابي يعفور-عمران بن عبدالله اشعري قمي .
روز زيارت ايشان : روزهاي سه شنبه مي باشد .
رخسار حضرت : بيشتر شمايل آن حضرت مثل پدرشان امام باقر (عليه السلام) بود .
جز آنكه كمي لاغرتر و بلند تر بودند .
مردي ميانه بالا ، سفيد روي ، پيچيده موي و پيوسته صورتشان چون آفتاب مي
درخشيد . در جواني موهاي سرشان سياه و در پيري سفيدي موي سرشان بر وقار و
هيبتشان افزوده بود . بيني اش كشيده و وسط آن اندكي برآمده بود وبر گونه
راستش خال سياه رنگي داشت .
ريش مبارك آن جناب نه زياد پرپشت و نه زياد كم پشت بود . دندانهايش درشت و
سفيد بود وميان دو دندان
پيشين آن گرامي فاصله وجود داشت . بسيار لبخند مي زد و چون نام پيامبر برده
مي شد رنگ از رخسارش تغيير مي كرد .
گوشه اي از حيات امام صادق (
عليه السلام )
پدرش 26 ساله بود كه او زاده شد . دوازده تا 15 سال بنابر اختلاف از عمر
شريفش را درکنار جدش امام سجاد ( عليه السلام ) و نوزده سال را در كنار پدرش
امام باقر ( عليه السلام ) گذراند .
پيامبر اكرم ( ص ) در خصوص انتخاب نام و لقب امام ششم فرموده است: وقتي كه
فرزندم جعفر متولد شد نام اورا صادق بگذاريد زيرا فرزند پنجمش جعفراست وادعاي
امامت مي كند و او در نظر خداوند جعفر كذاب است .
ابن بابويه و قطب راوندي روايت كرده اند : كه از حضرت امام زين العابدين (عليه
السلام) پرسيدند كه امام بعد از تو كيست ؟
فرمود : محمد باقر شكافنده علوم است . پرسيدند كه : بعد از اوامام كه خواهد
بود ؟ گفت : جعفر كه نام اونزد اهل آسمانها صادق است.امام ششم شيعيان و رئيس
مذهب تشيع درسال 114 هجري قمري در سن 31 سالگي به امامت رسيد و رداي ولايت
بردوش گرفت.
دوران امامت آن امام 34 سال بوده كه با اواخر حكومت امويان واوايل حكومت
عباسيان مصادف مي باشد .
كه حدود هجده سال آن ( 132-114 ) همزمان با حكومت امويان و شانزده سال آن (
148-132 ة ) همزمان با حكومت عباسيان بود .
آن حضرت با پنج تن از خلفاي بني اميه - هشام بن عبدالملي ( 125-105 ه. ق ) ،
وليد بن يزيد بن عبدالملي ( 126-125 ه. ق ) ، يزيد بن وليد بن عبدالملي ( 126
ه. ق ) ، ابراهيم بن وليد (126 ه. ق"( به مدت 70 روز )) و مروان بن محمد ملقب
به حمار ( 132-126 ه.ق ) و دو تن از خلفاي بني عباس ابوالعباس ( عبدالله بن
محمد ) معروف به سفاح ( 132- 136 ( 137 ) ه. ق ) و ابوجعفر معروف به منصور
دوانيقي ( 158-136 ( 137 ) ه. ق ) معاصر بود .
در يك دسته بندي ، زندگاني امام جعفر صادق ( عليه السلام ) مي توان به سه
دسته كلي تقسيم نمود :
الف - زندگاني امام در دوره امام سجاد و امام باقر ( عليهما السلام ) كه
تقريبا نيمي از مر حضرت را به خود اختصاص مي دهد . در اين دوره ( 83-114 )
امام صادق ( عليه السلام ) از علم و تقوي و كمال و فضيلت آنان در حد كافي
بهره مند شد .
ب - قسمت دوم زندگي امام جعفر صادق( عليه السلام ) ازسال 114 هجري تا 140
هجري مي باشد . دراين دوره امام از فرصت مناسبي كه بوجود آمده ، استفاده نمود
و مكتب جعفري را به تكامل رساند . در اين مدت ، 4000 دانشمند تحويل جامعه داد
و علوم و فنون بسياري را كه جامعه آن روز تشنه آن بود ، به جامعه اسلامي
ارزاني داشت .
ج - هشت سال آخرامام( عليه السلام ) قسمت سوم زندگي امام را تشكيل مي دهد .
دراين دوره ، امام بسيار تحت فشار و اختناق حكومت منصور عباسي قرار داشت . در
اين دوره امام دائما تحت نظر بود و مكتب جعفري عملا تعطيل گرديد .
این شب ها شب قدر است شب شهادت حضرت علی.
لطفا ما را از دعای خیر خود محروم نسازید.
۴- یَا مَنْ لَهُ الْعِزَّةُ وَ الْجَمَالُ یَا مَنْ لَهُ الْقُدْرَةُ
وَ الْکَمَالُ یَا مَنْ لَهُ الْمُلْکُ وَ الْجَلالُ یَا مَنْ هُوَ
الْکَبِیرُ الْمُتَعَالِ یَا مُنْشِئَ السَّحَابِ الثِّقَالِ یَا مَنْ
هُوَ شَدِیدُ الْمِحَالِ یَا مَنْ هُوَ سَرِیعُ الْحِسَابِ یَا مَنْ هُوَ
شَدِیدُ الْعِقَابِ یَا مَنْ عِنْدَهُ حُسْنُ الثَّوَابِ یَا مَنْ
عِنْدَهُ أَمُّ الْکِتَابِ
اى که عزت و زیبایى از آن اوست اى که نیرو
و کمال از آن او است اى که پادشاهى و جلال از آن او است اى که بزرگ و برتر
او است اى پدید آرنده ابرهاى سنگین اى که او سخت کیفر (یا سخت نیرو) است
اى که او در حساب کشیدن سریع است اى که او در کیفر سخت است اى که پاداش
خوب نزد او است اى که نزد او است مایه و اصل کتابها
۵-
اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ بِاسْمِکَ یَا حَنَّانُ یَا مَنَّانُ یَا
دَیَّانُ یَا بُرْهَانُ یَا سُلْطَانُ یَا رِضْوَانُ یَا غُفْرَانُ یَا
سُبْحَانُ یَا مُسْتَعَانُ یَا ذَا الْمَنِّ وَ الْبَیَانِ
خدایا از تو
مى خواهم بحق نامت اى مهرپیشه اى نعمت بخش اى پاداش دهنده اى دلیل و
راهنما اى سلطان اى خوشنود اى آمرزنده اى منزه اى یاور اى صاحب نعمت و بیان
۶-
یَا مَنْ تَوَاضَعَ کُلُّ شَیْءٍ لِعَظَمَتِهِ یَا مَنِ اسْتَسْلَمَ
کُلُّ شَیْءٍ لِقُدْرَتِهِ یَا مَنْ ذَلَّ کُلُّ شَیْءٍ لِعِزَّتِهِ یَا
مَنْ خَضَعَ کُلُّ شَیْءٍ لِهَیْبَتِهِ یَا مَنِ انْقَادَ کُلُّ شَیْءٍ
مِنْ خَشْیَتِهِ یَا مَنْ تَشَقَّقَتِ الْجِبَالُ مِنْ مَخَافَتِهِ یَا
مَنْ قَامَتِ السَّمَاوَاتُ بِأَمْرِهِ یَا مَنِ اسْتَقَرَّتِ
الْأَرَضُونَ بِإِذْنِهِ یَا مَنْ یُسَبِّحُ الرَّعْدُ بِحَمْدِهِ یَا
مَنْ لا یَعْتَدِی عَلَى أَهْلِ مَمْلَکَتِهِ
(۶) اى که هر چیزى در
برابر عظمتش فروتن گشته اى که هر چیز در برابر قدرتش تسلیم گردیده اى که
هر چیزى در برابر عزت و شوکتش خوار گشته اى که هر چیز در برابر هیبتش خاضع
گردیده اى که هر چیزى از ترس او فرمانبردار و مطیعش گردیده اى که کوهها از
هراسش از هم شکافته اى که به امر او آسمانها برپا گشته اى که زمینها به
اذن او در جاى خود مستقر گشته اى که رعد به ستایش او غرِّش زند اى که بر
اهل کشور خود ستم نکند
۷- یَا غَافِرَ الْخَطَایَا یَا کَاشِفَ
الْبَلایَا یَا مُنْتَهَى الرَّجَایَا یَا مُجْزِلَ الْعَطَایَا یَا
وَاهِبَ الْهَدَایَا یَا رَازِقَ الْبَرَایَا یَا قَاضِیَ الْمَنَایَا یَا
سَامِعَ الشَّکَایَا یَا بَاعِثَ الْبَرَایَا یَا مُطْلِقَ الْأُسَارَى
(۷)
اى آمرزنده خطاها اى برطرف کننده بلاها اى منتهاى امیدها اى دهنده بزرگ
عطاها اى بخشنده هدیه ها اى روزى ده بنده ها اى برآورنده آرزوها اى شنونده
شکایتها اى برانگیزنده مردمان اى رهاننده اسیران
۸- یَا ذَا
الْحَمْدِ وَ الثَّنَاءِ یَا ذَا الْفَخْرِ وَ الْبَهَاءِ یَا ذَا
الْمَجْدِ وَ السَّنَاءِ یَا ذَا الْعَهْدِ وَ الْوَفَاءِ یَا ذَا
الْعَفْوِ وَ الرِّضَاءِ یَا ذَا الْمَنِّ وَ الْعَطَاءِ یَا ذَا
الْفَصْلِ وَ الْقَضَاءِ یَا ذَا الْعِزِّ وَ الْبَقَاءِ یَا ذَا الْجُودِ
وَ السَّخَاءِ یَا ذَا الْآلاءِ وَ النَّعْمَاءِ
(۸) اى صاحب ستایش و
ثناءاى داراى فخر و زیبایى اى صاحب مجد و بزرگى اى صاحب عهد و وفاء اى
داراى گذشت و رضا اى دارنده نعمت و عطاء اى که در دست تو است فصل خصومات و
داورى اى داراى عزت و پایندگى اى صاحب جود و بخشش اى صاحب دهشها و نعمت ها
۹-
اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ بِاسْمِکَ یَا مَانِعُ یَا دَافِعُ یَا
رَافِعُ یَا صَانِعُ یَا نَافِعُ یَا سَامِعُ یَا جَامِعُ یَا شَافِعُ یَا
وَاسِعُ یَا مُوسِعُ
(۹) خدایا از تو مى خواهم به حق نامت اى مانع اى
برطرف کننده اى بالا برنده اى سازنده اى سود رسان اى شنوا اى گردآورنده اى
شفاعت پذیر اى فراخ رحمت اى وسعت بخش
۱۰- یَا صَانِعَ کُلِّ
مَصْنُوعٍ یَا خَالِقَ کُلِّ مَخْلُوقٍ یَا رَازِقَ کُلِّ مَرْزُوقٍ یَا
مَالِکَ کُلِّ مَمْلُوکٍ یَا کَاشِفَ کُلِّ مَکْرُوبٍ یَا فَارِجَ کُلِّ
مَهْمُومٍ یَا رَاحِمَ کُلِّ مَرْحُومٍ یَا نَاصِرَ کُلِّ مَخْذُولٍ یَا
سَاتِرَ کُلِّ مَعْیُوبٍ یَا مَلْجَأَ کُلِّ مَطْرُودٍ
(۱۰) اى سازنده
هر ساخته اى آفریننده هر آفریده اى روزى ده هر روزى خور اى مالک هر مملوک
اى غمزداى هر غمزده اى دلگشاى هر اندوهگین اى رحمت بخش هر رحمت خواه اى
یاور هر هر بى یاور اى عیب پوش هر معیوب اى پناه هر آواره
۱۱- یَا عُدَّتِی عِنْدَ شِدَّتِی یَا رَجَائِی عِنْدَ مُصِیبَتِی یَا
مُونِسِی عِنْدَ وَحْشَتِی یَا صَاحِبِی عِنْدَ غُرْبَتِی یَا وَلِیِّی
عِنْدَ نِعْمَتِی یَا غِیَاثِی عِنْدَ کُرْبَتِی یَا دَلِیلِی عِنْدَ
حَیْرَتِی یَا غَنَائِی عِنْدَ افْتِقَارِی یَا مَلْجَئِی عِنْدَ
ضْطِرَارِی یَا مُعِینِی عِنْدَ مَفْزَعِی
(۱۱) اى ذخیره هنگام سختى
من اى امید من در برابر پیش آمدهاى ناگوار اى همدم من هنگام ترس و وحشت اى
رفیق من در غربتم اى صاحب اختیار من در نعمتم اى فریادرس من در غم و اندوه
اى دلیل و راهنمایم هنگام سرگردانى اى توانگرى من هنگام ندارى اى پناه من
هنگام درماندگى اى کمک کارم در بیچارگى و پریشانى
۱۲- یَا عَلامَ
الْغُیُوبِ یَا غَفَّارَ الذُّنُوبِ یَا سَتَّارَ الْعُیُوبِ یَا کَاشِفَ
الْکُرُوبِ یَا مُقَلِّبَ الْقُلُوبِ یَا طَبِیبَ الْقُلُوبِ یَا
مُنَوِّرَ الْقُلُوبِ یَا أَنِیسَ الْقُلُوبِ یَا مُفَرِّجَ الْهُمُومِ
یَا مُنَفِّسَ الْغُمُومِ
(۱۲) اى بخوبى داناى بر هر نادیدنى اى بسیار
آمرزنده گناهان اى پرده پوش بر عیوب بندگان اى غمزداى غمها اى گرداننده
دلها اى طبیب دلها اى نوربخش دلها اى همدم دلها اى زداینده اندوهها اى
غمگشاى غمها
۱۳- اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ بِاسْمِکَ یَا
جَلِیلُ یَا جَمِیلُ یَا وَکِیلُ یَا کَفِیلُ یَا دَلِیلُ یَا قَبِیلُ یَا
مُدِیلُ یَا مُنِیلُ یَا مُقِیلُ یَا مُحِیلُ
(۱۳) خدایا از تو مى
خواهم به حق نامت اى بزرگوار اى زیبا اى کارگزار اى عهده دار اى راهنما اى
پذیرنده اى دولت دهنده اى عطا بخشنده اى درگذرنده اى نیرودهنده (تغییر
دهنده(
۱۴- یَا دَلِیلَ الْمُتَحَیِّرِینَ یَا غِیَاثَ الْمُسْتَغِیثِینَ یَا
صَرِیخَ الْمُسْتَصْرِخِینَ یَا جَارَ الْمُسْتَجِیرِینَ یَا أَمَانَ
الْخَائِفِینَ یَا عَوْنَ الْمُؤْمِنِینَ یَا رَاحِمَ الْمَسَاکِینِ یَا
مَلْجَأَ الْعَاصِینَ یَا غَافِرَ الْمُذْنِبِینَ یَا مُجِیبَ دَعْوَةِ
الْمُضْطَرِّینَ
(۱۴) اى راهنماى سرگردانان اى فریادرس فریادخواهان اى
دادرس دادخواهان اى پناه پناه جویان اى امان بخش ترسناکان اى کمک مؤ منان
اى رحم کننده مسکینان اى پناه عاصیان اى آمرزنده گناهکاران اى اجابت کننده
دعاى درماندگان
۱۵- یَا ذَا الْجُودِ وَ الْإِحْسَانِ یَا ذَا الْفَضْلِ وَ
الامْتِنَانِ یَا ذَا الْأَمْنِ وَ الْأَمَانِ یَا ذَا الْقُدْسِ وَ
السُّبْحَانِ یَا ذَا الْحِکْمَةِ وَ الْبَیَانِ یَا ذَا الرَّحْمَةِ وَ
الرِّضْوَانِ یَا ذَا الْحُجَّةِ وَ الْبُرْهَانِ یَا ذَا الْعَظَمَةِ وَ
السُّلْطَانِ یَا ذَا الرَّأْفَةِ وَ الْمُسْتَعَانِ یَا ذَا الْعَفْوِ وَ
الْغُفْرَانِ
(۱۵) اى داراى بخشندگى و احسان اى صاحب فضل و نعمت اى
مایه امن و امان اى داراى پاکى و پاکیزگى اى صاحب فرزانگى و بیان اى صاحب
رحمت و خوشنودى اى داراى حجت و دلیل و برهان اى خداوند عظمت و سلطنت اى
دارنده راءفت و اى یاور بندگان اى صاحب بخشندگى و آمرزش
۱۶- یَا مَنْ هُوَ رَبُّ کُلِّ شَیْءٍ یَا مَنْ هُوَ إِلَهُ کُلِّ
شَیْءٍ یَا مَنْ هُوَ خَالِقُ کُلِّ شَیْءٍ یَا مَنْ هُوَ صَانِعُ کُلِّ
شَیْءٍ یَا مَنْ هُوَ قَبْلَ کُلِّ شَیْءٍ یَا مَنْ هُوَ بَعْدَ کُلِّ
شَیْءٍ یَا مَنْ هُوَ فَوْقَ کُلِّ شَیْءٍ یَا مَنْ هُوَ عَالِمٌ
بِکُلِّ شَیْءٍ یَا مَنْ هُوَ قَادِرٌ عَلَى کُلِّ شَیْءٍ یَا مَنْ هُوَ
یَبْقَى وَ یَفْنَى کُلُّ شَیْءٍ
(۱۶) اى که پروردگار هر چیز او است
اى که معبود هر چیز او است اى که آفریننده هر چیز او است اى که سازنده هر
چیز او است اى که او پیش از هر چیز بوده و اى که او پس از هر چیز خواهد
بود و اى که او برتر از هر چیز است اى که او به هر چیز دانا است اى که او
به هر چیزى توانا است اى که تنها او بماند و هر چیز دیگر فانى گردد
۱۷- اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ بِاسْمِکَ یَا مُؤْمِنُ یَا
مُهَیْمِنُ یَا مُکَوِّنُ یَا مُلَقِّنُ یَا مُبَیِّنُ یَا مُهَوِّنُ یَا
مُمَکِّنُ یَا مُزَیِّنُ یَا مُعْلِنُ یَا مُقَسِّمُ
(۱۷) خدایا از تو
مى خواهم بحق نامت اى امان ده اى مسلط بر هر چیز اى وجود آرنده اى یاد
دهنده اى آشکار کننده اى آسان کننده اى امکان ده در کارها اى زیوربخش اى
آشکار کننده اى تقسیم کننده
۱۸- یَا مَنْ هُوَ فِی مُلْکِهِ مُقِیمٌ یَا مَنْ هُوَ فِی سُلْطَانِهِ
قَدِیمٌ یَا مَنْ هُوَ فِی جَلالِهِ عَظِیمٌ یَا مَنْ هُوَ عَلَى
عِبَادِهِ رَحِیمٌ یَا مَنْ هُوَ بِکُلِّ شَیْءٍ عَلِیمٌ یَا مَنْ هُوَ
بِمَنْ عَصَاهُ حَلِیمٌ یَا مَنْ هُوَ بِمَنْ رَجَاهُ کَرِیمٌ یَا مَنْ
هُوَ فِی صُنْعِهِ حَکِیمٌ یَا مَنْ هُوَ فِی حِکْمَتِهِ لَطِیفٌ یَا مَنْ
هُوَ فِی لُطْفِهِ قَدِیمٌ
(۱۸) اى که در فرمانروایى پابرجا است اى که
در سلطنت و پادشاهیش قدیم و دیرینه است اى که در جلالت و شوکت بزرگى اى که
بر بندگان خویش مهربانى اى که به هر چیز دانایى اى که نسبت به نافرمان خود
بردبارى اى که به امیدوار خود بخشنده و بزرگوارى اى که در آفرینش و ساختنت
فرزانه اى (یا محکم کارى ( اى که در عین فرزانگى (یا محکم کارى ) مهربانى
(یا نرمکارى ) اى که در لطف خود دیرینه اى
۱۹- یَا مَنْ لا یُرْجَى إِلا فَضْلُهُ یَا مَنْ لا یُسْأَلُ إِلا
عَفْوُهُ یَا مَنْ لا یُنْظَرُ إِلا بِرُّهُ یَا مَنْ لا یُخَافُ إِلا
عَدْلُهُ یَا مَنْ لا یَدُومُ إِلا مُلْکُهُ یَا مَنْ لا سُلْطَانَ إِلا
سُلْطَانُهُ یَا مَنْ وَسِعَتْ کُلَّ شَیْءٍ رَحْمَتُهُ یَا مَنْ
سَبَقَتْ رَحْمَتُهُ غَضَبَهُ یَا مَنْ أَحَاطَ بِکُلِّ شَیْءٍ عِلْمُهُ
یَا مَنْ لَیْسَ أَحَدٌ مِثْلَهُ
(۱۹) اى که امیدى نیست جز به نیکى او
اى که درخواست نشود جز گذشتش اى که چشم داشتى نیست جز به نیکى اواى که
ترسى نیست جز از عدل او اى که جاوید نمى ماند جز فرمانروایى و ملک او اى
که سلطنت و قدرتى نیست جز سلطنت او اى که رحمتش همه چیز را فراگرفته اى که
رحمتش بر خشمش پیشى جسته اى که علمش بر همه چیز احاطه کرده اى که مانندش
هیچکس نخواهد بود
۲۰- یَا فَارِجَ الْهَمِّ یَا کَاشِفَ الْغَمِّ یَا غَافِرَ الذَّنْبِ
یَا قَابِلَ التَّوْبِ یَاخَالِقَ الْخَلْقِ یَا صَادِقَ الْوَعْدِ یَا
مُوفِیَ الْعَهْدِ یَا عَالِمَ السِّرِّ یَا فَالِقَ الْحَبِّ یَا رَازِقَ
الْأَنَامِ
(۲۰) اى دلگشاى اندوه اى غمزداى اى آمرزنده گناه اى توبه
پذیر اى آفریننده اى راست وعده اى وفادار پیمان اى داناى اسرار نهان اى
شکافنده دانه اى روزى ده بندگان
۲۱ اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ
بِاسْمِکَ یَا عَلِیُّ یَا وَفِیُّ یَا غَنِیُّ یَا مَلِیُّ یَا حَفِیُّ
یَا رَضِیُّ یَا زَکِیُّ یَا بَدِیُّ یَا قَوِیُّ یَا وَلِیُّ
(۲۱)
خدایا از تو خواهم به حق نامت اى والا اى با وفا اى توانگر اى بى نیاز
مطلق اى مهربان اى پسندیده (یا دوستدار) اى پاکیزه اى پدید آرنده اى
نیرومند اى سرپرست
۲۲ یَا مَنْ أَظْهَرَ الْجَمِیلَ یَا مَنْ سَتَرَ الْقَبِیحَ یَا مَنْ
لَمْ یُؤَاخِذْ بِالْجَرِیرَةِ یَا مَنْ لَمْ یَهْتِکِ السِّتْرَ یَا
عَظِیمَ الْعَفْوِ یَا حَسَنَ التَّجَاوُزِ یَا وَاسِعَ الْمَغْفِرَةِ یَا
بَاسِطَ الْیَدَیْنِ بِالرَّحْمَةِ یَا صَاحِبَ کُلِّ نَجْوَى یَا
مُنْتَهَى کُلِّ شَکْوَى
(۲۲) اى که کار نیک را آشکار کنى و اى که کار
زشت را پنهان کنى اى که کسى را به گناه نگیرى اى که پرده کس ندرى اى بزرگ
گذشت اى نیکو درگذر اى پهناور آمرزش اى گشاده دو دست (فضلش ) به رحمت اى
مطلع از سخن سرى و راز اى منتهاى هر شکایت
۲۳ یَا ذَا النِّعْمَةِ السَّابِغَةِ یَا ذَا الرَّحْمَةِ الْوَاسِعَةِ
یَا ذَا الْمِنَّةِ السَّابِقَةِ یَا ذَا الْحِکْمَةِ الْبَالِغَةِ یَا
ذَا الْقُدْرَةِ الْکَامِلَةِ یَا ذَا الْحُجَّةِ الْقَاطِعَةِ یَا ذَا
الْکَرَامَةِ الظَّاهِرَةِ یَا ذَا الْعِزَّةِ الدَّائِمَةِ یَا ذَا
الْقُوَّةِ الْمَتِینَةِ یَا ذَا الْعَظَمَةِ الْمَنِیعَةِ
(۲۳) اى
صاحب نعمت فراوان و اى داراى رحمت پهناور اى صاحب احسان پیشین اى داراى
حکمت رسا اى داراى نیروى کامل اى صاحب برهان و دلیل قاطع و برنده اى صاحب
بزرگوارى هویدا اى صاحب عزت جاویدان اى صاحب نیروى محکم اى داراى عظمت
ارجمند
۲۴ یَا بَدِیعَ السَّمَاوَاتِ یَا جَاعِلَ الظُّلُمَاتِ یَا رَاحِمَ
الْعَبَرَاتِ یَا مُقِیلَ الْعَثَرَاتِ یَا سَاتِرَ الْعَوْرَاتِ یَا
مُحْیِیَ الْأَمْوَاتِ یَا مُنْزِلَ الْآیَاتِ یَا مُضَعِّفَ الْحَسَنَاتِ
یَا مَاحِیَ السَّیِّئَاتِ یَا شَدِیدَ النَّقِمَاتِ
(۲۴) اى پدید
آرنده آسمانها اى قرار دهنده تاریکیها اى ترحم کننده به اشکهاى دیده ها اى
درگذرنده لغزشها اى پرده پوش بر عیبها اى زنده کننده مردگان اى فرو
فرستنده آیات اى دو چندان کن حسنات اى محو کننده بدیها اى سخت گیرنده
انتقامها
۲۵ اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ بِاسْمِکَ یَا
مُصَوِّرُ یَا مُقَدِّرُ یَا مُدَبِّرُ یَا مُطَهِّرُ یَا مُنَوِّرُ یَا
مُیَسِّرُ یَا مُبَشِّرُ یَا مُنْذِرُ یَا مُقَدِّمُ یَا مُؤَخِّرُ
(۲۵)
خدایا از تو مى خواهم به حق نامت اى صورت آفرین اى اندازه گیر اى تدبیر
کننده اى پاک کننده اى روشنى بخش اى آسان کننده اى مژده ده اى بیم ده اى
پیش انداز اى پس انداز
۲۶ یَا رَبَّ الْبَیْتِ الْحَرَامِ یَا رَبَّ الشَّهْرِ الْحَرَامِ یَا
رَبَّ الْبَلَدِ الْحَرَامِ یَا رَبَّ الرُّکْنِ وَ الْمَقَامِ یَا رَبَّ
الْمَشْعَرِ الْحَرَامِ یَا رَبَّ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ یَا رَبَّ
الْحِلِّ وَ الْحَرَامِ یَا رَبَّ النُّورِ وَ الظَّلامِ یَا رَبَّ
التَّحِیَّةِ وَ السَّلامِ یَا رَبَّ الْقُدْرَةِ فِی الْأَنَامِ
(۲۶)
اى پروردگار خانه محترم (کعبه ) اى پروردگار ماه حرام اى پروردگار شهر
محترم (مکه ) اى پروردگار رکن و مقام اى پروردگار مشعرالحرام اى پروردگار
مسجد الحرام اى پروردگار قسمت حل و حرم (در سرزمین حجاز) اى پروردگار
روشنى و تاریکى اى پروردگار تحیتو درود اى پروردگار نیرو در خلق
۲۷ یَا أَحْکَمَ الْحَاکِمِینَ یَا أَعْدَلَ الْعَادِلِینَ یَا
أَصْدَقَ الصَّادِقِینَ یَا أَطْهَرَ الطَّاهِرِینَ یَا أَحْسَنَ
الْخَالِقِینَ یَا أَسْرَعَ الْحَاسِبِینَ یَا أَسْمَعَ السَّامِعِینَ یَا
أَبْصَرَ النَّاظِرِینَ یَا أَشْفَعَ الشَّافِعِینَ یَا أَکْرَمَ
الْأَکْرَمِینَ
(۲۷) اى داورترین داوران اى دادرس ترین دادگران اى
راستگوترین راستگویان اى پاکیزه ترین پاکان اى بهترین آفرینندگان اى
سریعترین حساب رسان اى شنواترین شنوایان اى بیناترین بینندگان اى بهترین
شفیعان اى بزرگوارترین کریمان
۲۸ یَا عِمَادَ مَنْ لا عِمَادَ
لَهُ یَا سَنَدَ مَنْ لا سَنَدَ لَهُ یَا ذُخْرَ مَنْ لا ذُخْرَ لَهُ یَا
حِرْزَ مَنْ لا حِرْزَ لَهُ یَا غِیَاثَ مَنْ لا غِیَاثَ لَهُ یَا فَخْرَ
مَنْ لا فَخْرَ لَهُ یَا عِزَّ مَنْ لا عِزَّ لَهُ یَا مُعِینَ مَنْ لا
مُعِینَ لَهُ یَا أَنِیسَ مَنْ لا أَنِیسَ لَهُ یَا أَمَانَ مَنْ لا
أَمَانَ لَهُ
(۲۸) اى پشتیبان کسى که پشتیبان ندارد اى پشتوانه آن کس
که پشتوانه ندارد اى ذخیره آن کس که ذخیره ندارد اى پناه آن کس که پناهى
ندارد اى فریادرس آنکس که فریادرس ندارد اى افتخار آن کس که مایه افتخارى
ندارد اى عزت آنکس که عزتى ندارد اى کمک آنکس که کمکى ندارد اى همدم آنکس
که همدمى ندارد اى امان بخش آنکس که امانى ندارد
۲۹ اللَّهُمَّ
إِنِّی أَسْأَلُکَ بِاسْمِکَ یَا عَاصِمُ یَا قَائِمُ یَا دَائِمُ یَا
رَاحِمُ یَا سَالِمُ یَا حَاکِمُ یَا عَالِمُ یَا قَاسِمُ یَا قَابِضُ یَا
بَاسِطُ
(۲۹) خدایا از تو مى خواهم به حق نامت اى نگهدار اى پابرجا اى
جاویدان اى رحم کننده اى سلامت بخش اى حاکم اى دانا اى تقسیم کننده اى تنگ
گیر اى گشایش بخش
یَا عَاصِمَ مَنِ اسْتَعْصَمَهُ یَا رَاحِمَ مَنِ اسْتَرْحَمَهُ یَا
غَافِرَ مَنِ اسْتَغْفَرَهُ یَا نَاصِرَ مَنِ اسْتَنْصَرَهُ یَا حَافِظَ
مَنِ اسْتَحْفَظَهُ یَا مُکْرِمَ مَنِ اسْتَکْرَمَهُ یَا مُرْشِدَ مَنِ
اسْتَرْشَدَهُ یَا صَرِیخَ مَنِ اسْتَصْرَخَهُ یَا مُعِینَ مَنِ
اسْتَعَانَهُ یَا مُغِیثَ مَنِ اسْتَغَاثَهُ
(۳۰) اى نگهدار کسى که
نگهداریش خواهد اى رحم کننده کسى که ترحمش خواهد اى آمرزنده کسى که از او
آمرزش خواهد اى یاور کسى که از او یارى طلبد اى نگهدار کسى که از او
نگهدارى خواهد اى اکرام کننده کسى که از او بزرگوارى خواهد اى راهنماى کسى
که از او ره جوید اى دادرس کسى که از او دادرسى خواهد اى کمک کار کسى که
کمکش خواهد اى فریاد رس کسى که به فریادرسیش خواند
۳۱ یَا عَزِیزا
لا یُضَامُ یَا لَطِیفا لا یُرَامُ یَا قَیُّوما لا یَنَامُ یَا دَائِما
لا یَفُوتُ یَا حَیّا لا یَمُوتُ یَا مَلِکا لا یَزُولُ یَا بَاقِیا لا
یَفْنَى یَا عَالِما لا یَجْهَلُ یَا صَمَدا لا یُطْعَمُ یَا قَوِیّا لا
یَضْعُفُ
(۳۱) اى عزیزى که ذلت نپذیرد اى لطیفى که دست انداز کسى واقع
نگردد اى پاینده که خواب ندارد اى جاویدانى که از دست نرود اى زنده اى که
نمیرد اى پادشاهى که سلطنتش زوال ندارد اى ماندگارى که نیستى ندارد اى
دانایى که نادانى ندارد اى بى نیازى که خوراک نخواهد اى نیرومندى که سستى
نپذیرد
۳۲ اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ بِاسْمِکَ یَا أَحَدُ یَا
وَاحِدُ یَا شَاهِدُ یَا مَاجِدُ یَا حَامِدُ یَا رَاشِدُ یَا بَاعِثُ یَا
وَارِثُ یَا ضَارُّ یَا نَافِعُ
(۳۲) خدایا از تو خواهم به حق نامت اى
یکتا اى یگانه اى گواه اى بزرگوار اى ستوده اى رهنما اى برانگیزنده اى ارث
برنده اى زیان بخش اى سودرسان
۳۳ یَا أَعْظَمَ مِنْ کُلِّ عَظِیمٍ
یَا أَکْرَمَ مِنْ کُلِّ کَرِیمٍ یَا أَرْحَمَ مِنْ کُلِّ رَحِیمٍ یَا
أَعْلَمَ مِنْ کُلِّ عَلِیمٍ یَا أَحْکَمَ مِنْ کُلِّ حَکِیمٍ یَا
أَقْدَمَ مِنْ کُلِّ قَدِیمٍ یَا أَکْبَرَ مِنْ کُلِّ کَبِیرٍ یَا
أَلْطَفَ مِنْ کُلِّ لَطِیفٍ یَا أَجَلَّ مِنْ کُلِّ جَلِیلٍ یَا أَعَزَّ
مِنْ کُلِّ عَزِیزٍ
(۳۳) اى بزرگتر از هر بزرگى اى بزرگوارتر از هر
بزرگوارى اى مهربانتر از هر مهربانى اى داناتر از هر دانا اى فرزانه تر از
هر فرزانه اى جلوتر از هر قدیمى اى بزرگتر از هر بزرگ اى با لطف تر از هر
لطف دارى اى والاتر از هر والایى اى عزیزتر از هر عزیزى
۳۴ یَا
کَرِیمَ الصَّفْحِ یَا عَظِیمَ الْمَنِّ یَا کَثِیرَ الْخَیْرِ یَا
قَدِیمَ الْفَضْلِ یَا دَائِمَ اللُّطْفِ یَا لَطِیفَ الصُّنْعِ یَا
مُنَفِّسَ الْکَرْبِ یَا کَاشِفَ الضُّرِّ یَا مَالِکَ الْمُلْکِ یَا
قَاضِیَ الْحَقِّ
(۳۴) اى بزرگوار چشم پوش اى بزرگ نعمت بخش اى پر خیر
اى دیرینه بخشش اى جاوید لطف اى دقیق صنعت اى زداینده اندوه اى برطرف
کننده گرفتارى اى فرمانرواى عالم هستى اى حاکم بر حق
۳۵ یَا مَنْ هُوَ فِی عَهْدِهِ وَفِیٌّ یَا مَنْ هُوَ فِی وَفَائِهِ
قَوِیٌّ یَا مَنْ هُوَ فِی قُوَّتِهِ عَلِیٌّ یَا مَنْ هُوَ فِی عُلُوِّهِ
قَرِیبٌ یَا مَنْ هُوَ فِی قُرْبِهِ لَطِیفٌ یَا مَنْ هُوَ فِی لُطْفِهِ
شَرِیفٌ یَا مَنْ هُوَ فِی شَرَفِهِ عَزِیزٌ یَا مَنْ هُوَ فِی عِزِّهِ
عَظِیمٌ یَا مَنْ هُوَ فِی عَظَمَتِهِ مَجِیدٌ یَا مَنْ هُوَ فِی مَجْدِهِ
حَمِیدٌ
(۳۵) اى که در پیمانش وفادار و اى که در وفا کردن به پیمانش
نیرومند است اى که در نیرومندیش بلند مرتبه است اى که در عین بلند مرتبه
اى نزدیک است اى که در عین نزدیکى دقیق است اى که در عین دقت بزرگوار است
اى که در عین بزرگوارى با عزت است اى که در عین عزت با عظمت است اى که در
عین عظمتش برجسته است اى که در عین برجستگى ستوده است
۳۶ اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ بِاسْمِکَ یَا کَافِی یَا شَافِی یَا
وَافِی یَا مُعَافِی یَا هَادِی یَا دَاعِی یَا قَاضِی یَا رَاضِی یَا
عَالِی یَا بَاقِی
(۳۶) خدایا از تو خواهم به حق نامت اى کفایت کننده
اى شفا دهنده اى وفادار اى تندرستى بخش اى رهنما اى خواننده اى داور اى
راضى اى والا مرتبه اى باقى
۳۷ یَا مَنْ کُلُّ شَیْءٍ خَاضِعٌ
لَهُ یَا مَنْ کُلُّ شَیْءٍ خَاشِعٌ لَهُ یَا مَنْ کُلُّ شَیْءٍ کَائِنٌ
لَهُ یَا مَنْ کُلُّ شَیْءٍ مَوْجُودٌ بِهِ یَا مَنْ کُلُّ شَیْءٍ
مُنِیبٌ إِلَیْهِ یَا مَنْ کُلُّ شَیْءٍ خَائِفٌ مِنْهُ یَا مَنْ کُلُّ
شَیْءٍ قَائِمٌ بِهِ یَا مَنْ کُلُّ شَیْءٍ صَائِرٌ إِلَیْهِ یَا مَنْ
کُلُّ شَیْءٍ یُسَبِّحُ بِحَمْدِهِ یَا مَنْ کُلُّ شَیْءٍ هَالِکٌ إِلا
وَجْهَهُ
(۳۷) اى که هر چیز در برابرش سر تعظیم فرود آورد اى که هر
چیز در برابرش رام گشته اى که هر چه در عالم موجود است از آن اوست اى که
هر چه هست بوجود او موجود است اى که هر چیزى بسوى او بازگردد اى که هر
چیزى از او اندیشه دارد اى که هر چیزى به او پایدار است اى که هر چیزى
بسوى او برگردد اى که هر چیز به ستایش او تسبیح گوید اى که هر چیز نابود
شود جز ذات او
۳۸ یَا مَنْ لامَفَرَّ إِلا إِلَیْهِ یَا مَنْ لا
مَفْزَعَ إِلا إِلَیْهِ یَا مَنْ لا مَقْصَدَ إِلا إِلَیْهِ یَا مَنْ لا
مَنْجَى مِنْهُ إِلا إِلَیْهِ یَا مَنْ لا یُرْغَبُ إِلا إِلَیْهِ یَا
مَنْ لا حَوْلَ وَ لا قُوَّةَ إِلا بِهِ یَا مَنْ لا یُسْتَعَانُ إِلا
بِهِ یَا مَنْ لا یُتَوَکَّلُ إِلا عَلَیْهِ یَا مَنْ لا یُرْجَى إِلا
هُوَ یَا مَنْ لا یُعْبَدُ إِلا هُوَ
(۳۸) اى که گریزگاهى نیست جز
بسوى او اى که پناهگاهى نیست جز بسوى او اى که مقصدى نیست جز درگاهش اى که
راه نجاتى از (عذاب و قهر) او نیست جز خود او اى که رغبت و اشتیاقى نباشد
جز به درگاه او اى که جنبش و نیرویى نیست مگر بوسیله او اى که کمک نجوید
جز به او اى که توکل نشود جز بر او اى که امیدوار نتوان بود جز به او اى
که پرستش نشود جز او
۳۹ یَا خَیْرَ الْمَرْهُوبِینَ یَا خَیْرَ
الْمَرْغُوبِینَ یَا خَیْرَ الْمَطْلُوبِینَ یَا خَیْرَ الْمَسْئُولِینَ
یَا خَیْرَ الْمَقْصُودِینَ یَا خَیْرَ الْمَذْکُورِینَ یَا خَیْرَ
الْمَشْکُورِینَ یَا خَیْرَ الْمَحْبُوبِینَ یَا خَیْرَ الْمَدْعُوِّینَ
یَا خَیْرَ الْمُسْتَأْنِسِینَ
(۳۹) اى بهترین کسى که خلق از او ترسند
اى بهترین مایه شوق و آرزو اى بهترین جویا شدگان اى بهترین خواسته شدگان
اى بهترین مقصود خلق اى بهترین یاد شدگان اى بهترین سپاس شدگان اى بهترین
دوستان اى بهترین خوانده شدگان اى بهترین همدمان
۴۰ اللَّهُمَّ إِنِّی
أَسْأَلُکَ بِاسْمِکَ یَا غَافِرُ یَا سَاتِرُ یَا قَادِرُ یَا قَاهِرُ
یَا فَاطِرُ یَا کَاسِرُ یَا جَابِرُ یَا ذَاکِرُ یَا نَاظِرُ یَا نَاصِرُ
(۴۰)
خدایا از تو مى خواهم به حق نامت اى آمرزنده اى پرده پوش اى توانا اى قاهر
اى آفریننده اى شکننده اى بهم پیوند دهنده اى یادآورنده اى بیننده اى یارى
دهنده
۴۱ یَا مَنْ خَلَقَ فَسَوَّى یَا مَنْ قَدَّرَ فَهَدَى یَا مَنْ
یَکْشِفُ الْبَلْوَى یَا مَنْ یَسْمَعُ النَّجْوَى یَا مَنْ یُنْقِذُ
الْغَرْقَى یَا مَنْ یُنْجِی الْهَلْکَى یَا مَنْ یَشْفِی الْمَرْضَى یَا
مَنْ أَضْحَکَ وَ أَبْکَى یَا مَنْ أَمَاتَ وَ أَحْیَا یَا مَنْ خَلَقَ
الزَّوْجَیْنِ الذَّکَرَ وَ الْأُنْثَى
(۴۱) اى که آفرید و بیاراست اى
که اندازه گرفت و راهنمایى کرد اى که برطرف کند گرفتارى را اى که بشنود
سخن درگوشى را اى که نجات دهد غریق را اى که برهاند هلاک شده را اى که شفا
دهد بیمار را اى که بخنداند و بگریاند اى که بمیراند و زنده کند اى که
آفرید دو جفت نر و ماده
۴۲ یَا مَنْ فِی الْبَرِّ وَ الْبَحْرِ
سَبِیلُهُ یَا مَنْ فِی الْآفَاقِ آیَاتُهُ یَا مَنْ فِی الْآیَاتِ
بُرْهَانُهُ یَا مَنْ فِی الْمَمَاتِ قُدْرَتُهُ یَا مَنْ فِی الْقُبُورِ
عِبْرَتُهُ یَا مَنْ فِی الْقِیَامَةِ مُلْکُهُ یَا مَنْ فِی الْحِسَابِ
هَیْبَتُهُ یَا مَنْ فِی الْمِیزَانِ قَضَاؤُهُ یَا مَنْ فِی الْجَنَّةِ
ثَوَابُهُ یَا مَنْ فِی النَّارِ عِقَابُهُ
(۴۲) اى که هم در خشکى و
هم در دریا راه رسیدن به او هست اى که در سراسر گیتى نشانه هاى او هست اى
که در این نشانه ها برهان او موجود است اى که در مردن نشانه قدرت او است
اى که در گورها پند او است اى که در روز قیامت نیز سلطنت او است اى که در
حساب آن روز هیبت دارد اى که در پاى میزان حکم و داورى او است اى که در
بهشت پاداش نیک او است اى که در دوزخ شکنجه او است
۴۳ یَا مَنْ
إِلَیْهِ یَهْرُبُ الْخَائِفُونَ یَا مَنْ إِلَیْهِ یَفْزَعُ
الْمُذْنِبُونَ یَا مَنْ إِلَیْهِ یَقْصِدُ الْمُنِیبُونَ یَا مَنْ
إِلَیْهِ یَرْغَبُ الزَّاهِدُونَ یَا مَنْ إِلَیْهِ یَلْجَأُ
الْمُتَحَیِّرُونَ یَا مَنْ بِهِ یَسْتَأْنِسُ الْمُرِیدُونَ یَا مَنْ
بِهِ یَفْتَخِرُ الْمُحِبُّونَ یَا مَنْ فِی عَفْوِهِ یَطْمَعُ
الْخَاطِئُونَ یَا مَنْ إِلَیْهِ یَسْکُنُ الْمُوقِنُونَ یَا مَنْ
عَلَیْهِ یَتَوَکَّلُ الْمُتَوَکِّلُونَ
(۴۳) اى که به سویش گریزند
ترسناکان اى که به او پناه برند گنهکاران اى که او را مقصود قرار دهند
بازآیندگان اى که بسوى او روند پارسایان اى که بدو پناه برند سرگردانان
اى که به او همدم شوند خواستاران اى که به دوستیش افتخار کنند دوستان اى
که در گذشت او طمع دارند خطاکاران اى که به ذکر او آرامش پذیرد دل یقین
داران اى که بر او توکل کنند توکل کنندگان
۴۴ اللَّهُمَّ إِنِّی
أَسْأَلُکَ بِاسْمِکَ یَا حَبِیبُ یَا طَبِیبُ یَا قَرِیبُ یَا رَقِیبُ
یَا حَسِیبُ یَا مَهِیبُ [مُهِیبُ] یَا مُثِیبُ یَا مُجِیبُ یَا خَبِیرُ
یَا بَصِیرُ
(۴۴) خدایا از تو مى خواهم به حق نامت اى محبوب دلها اى
طبیب دردها اى نزدیک اى مراقب کار بندگان اى حساب نگهدار اى با هیبت اى
پاداش نیک دهنده اى اجابت کننده اى آگاه اى بینا
۴۵ یَا أَقْرَبَ
مِنْ کُلِّ قَرِیبٍ یَا أَحَبَّ مِنْ کُلِّ حَبِیبٍ یَا أَبْصَرَ مِنْ
کُلِّ بَصِیرٍ یَا أَخْبَرَ مِنْ کُلِّ خَبِیرٍ یَا أَشْرَفَ مِنْ کُلِّ
شَرِیفٍ یَا أَرْفَعَ مِنْ کُلِّ رَفِیعٍ یَا أَقْوَى مِنْ کُلِّ قَوِیٍّ
یَا أَغْنَى مِنْ کُلِّ غَنِیٍّ یَا أَجْوَدَ مِنْ کُلِّ جَوَادٍ یَا
أَرْأَفَ مِنْ کُلِّ رَءُوفٍ
(۴۵) اى نزدیکتر از هر نزدیک اى محبوبتر
از هر محبوب اى بیناتر از هر بینا اى آگاه تر از هر آگاه اى شریفتر از هر
شریف اى برتر از هر بلند مرتبه اى نیرومندتر از هر نیرومند اى توانگرتر از
هر توانگر اى بخشنده تر از هر بخشنده اى مهربانتر از هر مهربان
۴۶ یَا
غَالِبا غَیْرَ مَغْلُوبٍ یَا صَانِعا غَیْرَ مَصْنُوعٍ یَا خَالِقا
غَیْرَ مَخْلُوقٍ یَا مَالِکا غَیْرَ مَمْلُوکٍ یَا قَاهِرا غَیْرَ
مَقْهُورٍ یَا رَافِعا غَیْرَ مَرْفُوعٍ یَا حَافِظا غَیْرَ مَحْفُوظٍ یَا
نَاصِرا غَیْرَ مَنْصُورٍ یَا شَاهِدا غَیْرَ غَائِبٍ یَا قَرِیبا غَیْرَ
بَعِیدٍ
(۴۶) اى پیروزى که هرگز مغلوب نگردد اى سازنده اى که مصنوع
کسى نیست اى آفریننده اى که کسى او را نیافریده اى مالکى که مملوک کسى
نیست اى چیره شکست ناپذیر اى بلند مرتبه که بلندى را کسى به او نداده اى
نگهدارنده اى که نگهدارى ندارد اى یاورى که کسش یارى نکند اى حاضرى که
پنهانى ندارد اى نزدیکى که دور نشود
۴۷ یَا نُورَ النُّورِ یَا
مُنَوِّرَ النُّورِ یَا خَالِقَ النُّورِ یَا مُدَبِّرَ النُّورِ یَا
مُقَدِّرَ النُّورِ یَا نُورَ کُلِّ نُورٍ یَا نُورا قَبْلَ کُلِّ نُورٍ
یَا نُورا بَعْدَ کُلِّ نُورٍ یَا نُورا فَوْقَ کُلِّ نُورٍ یَا نُورا
لَیْسَ کَمِثْلِهِ نُورٌ
(۴۷) اى روشنى نور این روشنى ده نور اى خالق
نور و روشنى اى تدبیر کننده نور اى اندازه گیر نور اى روشنى هر نور اى
روشنى پیش از هر نور و اى روشنى پس از هر نور اى روشنى بالاى هر نور اى
نورى که مانندش نورى نیست
۴۸ یَا مَنْ عَطَاؤُهُ شَرِیفٌ یَا مَنْ
فِعْلُهُ لَطِیفٌ یَا مَنْ لُطْفُهُ مُقِیمٌ یَا مَنْ إِحْسَانُهُ قَدِیمٌ
یَا مَنْ قَوْلُهُ حَقٌّ یَا مَنْ وَعْدُهُ صِدْقٌ یَا مَنْ عَفْوُهُ
فَضْلٌ یَا مَنْ عَذَابُهُ عَدْلٌ یَا مَنْ ذِکْرُهُ حُلْوٌ یَا مَنْ
فَضْلُهُ عَمِیمٌ
(۴۸) اى که عطا و بخشش شریف و ارجمند است اى که کارش
دقیق است اى که لطفش پایدار است اى که احسانش دیرینه است اى که گفتارش حق
است اى که وعده اش راست است اى که گذشتش فضل است اى که کیفرش از روى عدل
است که ذکرش شیرین است اى که فضلش عمومى است
۴۹ اللَّهُمَّ إِنِّی
أَسْأَلُکَ بِاسْمِکَ یَا مُسَهِّلُ یَا مُفَصِّلُ یَا مُبَدِّلُ یَا
مُذَلِّلُ یَا مُنَزِّلُ یَا مُنَوِّلُ یَا مُفْضِلُ یَا مُجْزِلُ یَا
مُمْهِلُ یَا مُجْمِلُ
(۴۹) خدایا از تو مى خواهم به حق نامت اى هموار
کننده راهها اى جدا کننده اى تبدیل کننده اى خوار کننده اى فرود آرنده اى
جایزه ده اى فزون بخش اى بزرگ عطا بخش اى مهلت ده اى نیکوبخش
۵۰ یَا
مَنْ یَرَى وَ لا یُرَى یَا مَنْ یَخْلُقُ وَ لا یُخْلَقُ یَا مَنْ
یَهْدِی وَ لا یُهْدَى یَا مَنْ یُحْیِی وَ لا یُحْیَى یَا مَنْ یَسْأَلُ
وَ لا یُسْأَلُ یَا مَنْ یُطْعِمُ وَ لا یُطْعَمُ یَا مَنْ یُجِیرُ وَ لا
یُجَارُ عَلَیْهِ یَا مَنْ یَقْضِی وَ لا یُقْضَى عَلَیْهِ یَا مَنْ
یَحْکُمُ وَ لا یُحْکَمُ عَلَیْهِ یَا مَنْ لَمْ یَلِدْ وَ لَمْ یُولَدْ
وَ لَمْ یَکُنْ لَهُ کُفُوا أَحَدٌ
(۵۰) اى که ببیند ولى دیده نشود اى
که بیافریند ولى کسى او را نیافریده اى که راهنمایى کند ولى راهنمایى نشود
اى که زنده کنى ولى زنده نشده اى که بازخواست کند ولى کسى از او بازخواست
نکند اى که بخوراند ولى خورانده نشود اى که پناه دهد ولى کسى او را پناه
ندهد اى که قضاوت کنى ولى قضاوت بر تو نشود اى که حکم کنى ولى کسى بر تو
حکم نکند اى که نزاید و نه زائیده شده و نیست برایش همتایى هیچکس
۵۱
یَا نِعْمَ الْحَسِیبُ یَا نِعْمَ الطَّبِیبُ یَا نِعْمَ الرَّقِیبُ یَا
نِعْمَ الْقَرِیبُ یَا نِعْمَ الْمُجِیبُ یَا نِعْمَ الْحَبِیبُ یَا
نِعْمَ الْکَفِیلُ یَا نِعْمَ الْوَکِیلُ یَا نِعْمَ الْمَوْلَى یَا
نِعْمَ النَّصِیرُ
(۵۱) اى نیکو حسابکش اى نیکو طبیب اى نیکو
نگهبان اى نیکو نزدیک اى نیکو پاسخ ده اى نیکو دوست اى نیکو عهده دار اى
نیکو وکیل اى نیکو سرور اى نیکو یاور
۵۲ یَا سُرُورَ الْعَارِفِینَ یَا
مُنَى الْمُحِبِّینَ یَا أَنِیسَ الْمُرِیدِینَ یَا حَبِیبَ
التَّوَّابِینَ یَا رَازِقَ الْمُقِلِّینَ یَا رَجَاءَ الْمُذْنِبِینَ یَا
قُرَّةَ عَیْنِ الْعَابِدِینَ یَا مُنَفِّسَ عَنِ الْمَکْرُوبِینَ یَا
مُفَرِّجَ عَنِ الْمَغْمُومِینَ یَا إِلَهَ الْأَوَّلِینَ وَ الْآخِرِینَ
(۵۲)
اى مایه دلشادى عارفان اى آرزوى محبان اى همدم خواستاران اى دوستدار توبه
کنندگان اى روزى ده ناداران اى امید گنهکاران اى نورچشم پرستش کنندگان اى
برطرف کننده اندوه اندوهناکان اى غمزداى غمزدگان اى معبود پیشنیان و
پسینیان
۵۳ اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ بِاسْمِکَ یَا رَبَّنَا یَا
إِلَهَنَا یَا سَیِّدَنَا یَا مَوْلانَا یَا نَاصِرَنَا یَا حَافِظَنَا
یَا دَلِیلَنَا یَا مُعِینَنَا یَا حَبِیبَنَا یَا طَبِیبَنَا
(۵۳)
خدایا من از تو مى خواهم به حق نامت اى پروردگار ما اى معبود ما اى آقاى
ما اى سرور ما اى یاور ما اى نگهدار ما اى راهنماى ما اى کمک کار ما اى
محبوب ما اى طبیب ما
۵۴ یَا رَبَّ النَّبِیِّینَ وَ الْأَبْرَارِ یَا رَبَّ الصِّدِّیقِینَ
وَ الْأَخْیَارِ یَا رَبَّ الْجَنَّةِ وَ النَّارِ یَا رَبَّ الصِّغَارِ
وَ الْکِبَارِ یَا رَبَّ الْحُبُوبِ وَ الثِّمَارِ یَا رَبَّ الْأَنْهَارِ
وَ الْأَشْجَارِ یَا رَبَّ الصَّحَارِی وَ الْقِفَارِ یَا رَبَّ
الْبَرَارِی وَ الْبِحَارِ یَا رَبَّ اللَّیْلِ وَ النَّهَارِ یَا رَبَّ
الْأَعْلانِ وَ الْأَسْرَارِ
(۵۴) اى پروردگار پیمبران و نیکوکاران اى
پروردگار راستگویان و برگزیدگان اى پروردگار بهشت و دوزخ اى پروردگار کوچک
و بزرگ اى پروردگار حبوبات و میوه جات اى پروردگار نهرها و درختان اى
پروردگار دشت و هامون اى پروردگار صحراها و دریاها اى پروردگار شب و روز
اى پروردگار پیدا و نهان
۵۵ یَا مَنْ نَفَذَ فِی کُلِّ شَیْءٍ
أَمْرُهُ یَا مَنْ لَحِقَ بِکُلِّ شَیْءٍ عِلْمُهُ یَا مَنْ بَلَغَتْ
إِلَى کُلِّ شَیْءٍ قُدْرَتُهُ یَا مَنْ لا تُحْصِی الْعِبَادُ نِعَمَهُ
یَا مَنْ لا تَبْلُغُ الْخَلائِقُ شُکْرَهُ یَا مَنْ لا تُدْرِکُ
الْأَفْهَامُ جَلالَهُ یَا مَنْ لا تَنَالُ الْأَوْهَامُ کُنْهَهُ یَا
مَنِ الْعَظَمَةُ وَ الْکِبْرِیَاءُ رِدَاؤُهُ یَا مَنْ لا تَرُدُّ
الْعِبَادُ قَضَاءَهُ یَا مَنْ لا مُلْکَ إِلا مُلْکُهُ یَا مَنْ لا
عَطَاءَ إِلا عَطَاؤُهُ
(۵۵) اى که در هر چیز دستورش نفوذ کرده اى که
علمش به هر چیزى تعلق یافته اى که قدرت و توانائیش به هر چیزى رسیده اى که
بندگان شماره نعمتهایش را نتوانند اى که خلائق از عهده شکرش برنیایند اى
که عقول درک عظمت و جلالش نتوانند اى که اوهام و خیالات به کنه ذاتش نرسند
اى که عظمت و بزرگى لباس او است اى که بندگان از حکم او سرپیچى نتوانند اى
که سلطنتى جز سلطنت او نیست اى که بخششى جز بخشش او نیست
۵۶ یَا مَنْ لَهُ الْمَثَلُ الْأَعْلَى یَا مَنْ لَهُ الصِّفَاتُ
الْعُلْیَا یَا مَنْ لَهُ الْآخِرَةُ وَ الْأُولَى یَا مَنْ لَهُ
الْجَنَّةُ الْمَأْوَى یَا مَنْ لَهُ الْآیَاتُ الْکُبْرَى یَا مَنْ لَهُ
الْأَسْمَاءُ الْحُسْنَى یَا مَنْ لَهُ الْحُکْمُ وَ الْقَضَاءُ یَا مَنْ
لَهُ الْهَوَاءُ وَ الْفَضَاءُ یَا مَنْ لَهُ الْعَرْشُ وَ الثَّرَى یَا
مَنْ لَهُ السَّمَاوَاتُ الْعُلَى
(۵۶) اى که از آن اوست عالى ترین
مثالها (که حجج الهیه باشند) اى که خاص اوست برترین اوصاف اى که از آن
اوست دنیا و آخرت اى که از آن او است بهشت آن جایگاه آسایش اى که براى
اوست نشانه هاى بس بزرگ اى که براى او است نامهاى نیکو اى که براى او است
فرمان و داورى اى که از آن او است هوا و فضا اى که از آن او است عرش و فرش
اى که از آن او است آسمانهاى بلند
۵۷ اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ بِاسْمِکَ یَا عَفُوُّ یَا غَفُورُ
یَا صَبُورُ یَا شَکُورُ یَا رَءُوفُ یَا عَطُوفُ یَا مَسْئُولُ یَا
وَدُودُ یَا سُبُّوحُ یَا قُدُّوسُ
(۵۷) خدایا از تو مى خواهم به حق
نامت اى درگذرنده اى آمرزنده اى شکیبا اى سپاس پذیر بندگان اى مهربان اى
توجه کننده اى مورد توجه و درخواست بندگان اى مهرورز اى منزه اى پاکیزه
۵۸
یَا مَنْ فِی السَّمَاءِ عَظَمَتُهُ یَا مَنْ فِی الْأَرْضِ آیَاتُهُ یَا
مَنْ فِی کُلِّ شَیْءٍ دَلائِلُهُ یَا مَنْ فِی الْبِحَارِ عَجَائِبُهُ
یَا مَنْ فِی الْجِبَالِ خَزَائِنُهُ یَا مَنْ یَبْدَأُ الْخَلْقَ ثُمَّ
یُعِیدُهُ یَا مَنْ إِلَیْهِ یَرْجِعُ الْأَمْرُ کُلُّهُ یَا مَنْ
أَظْهَرَ فِی کُلِّ شَیْءٍ لُطْفَهُ یَا مَنْ أَحْسَنَ کُلَّ شَیْءٍ
خَلَقَهُ یَا مَنْ تَصَرَّفَ فِی الْخَلائِقِ قُدْرَتُهُ
(۵۸) اى که
در آسمان آثار عظمتش هویدا است اى که در زمین نشانه هایش آشکار است اى که
در هر چیز برهانهاى او موجود اى که در دریا آثار شگفت انگیز دارد اى که در
کوهها است گنجینه هایش اى که خلق را پدید آورد سپس بازگرداند اى که به
سویش همه امورات بازگردد اى که در هر چیز لطف و مهرش را آشکار ساخته اى که
خلقت هر چیز را نیکو ساخته اى که تصرف کرده در همه خلایق قدرت او
۵۹ یَا حَبِیبَ مَنْ لا حَبِیبَ لَهُ یَا طَبِیبَ مَنْ لا طَبِیبَ لَهُ
یَا مُجِیبَ مَنْ لا مُجِیبَ لَهُ یَا شَفِیقَ مَنْ لا شَفِیقَ لَهُ یَا
رَفِیقَ مَنْ لا رَفِیقَ لَهُ یَا مُغِیثَ مَنْ لا مُغِیثَ لَهُ یَا
دَلِیلَ مَنْ لا دَلِیلَ لَهُ یَا أَنِیسَ مَنْ لا أَنِیسَ لَهُ یَا
رَاحِمَ مَنْ لا رَاحِمَ لَهُ یَا صَاحِبَ مَنْ لا صَاحِبَ لَهُ
(۵۹)
اى دوست آنکس که دوستى ندارد اى طبیب آن کس که طبیبى ندارد اى پاسخ ده آن
کس که پاسخ ده ندارد اى یار دلسوز آن کس که دلسوزى ندارد اى رفیق آن کس که
رفیق ندارد اى فریادرس آن کس که فریادرسى ندارد اى راهنماى آنکه راهنمایى
ندارد اى مونس آنکس که مونسى ندارد اى ترحم کننده آن کس که ترحم کننده اى
ندارد اى همدم آن کس که همدمى ندارد
۶۰ یَا کَافِیَ مَنِ
اسْتَکْفَاهُ یَا هَادِیَ مَنِ اسْتَهْدَاهُ یَا کَالِیَ مَنِ اسْتَکْلاهُ
یَا رَاعِیَ مَنِ اسْتَرْعَاهُ یَا شَافِیَ مَنِ اسْتَشْفَاهُ یَا قَاضِیَ
مَنِ اسْتَقْضَاهُ یَا مُغْنِیَ مَنِ اسْتَغْنَاهُ یَا مُوفِیَ مَنِ
اسْتَوْفَاهُ یَا مُقَوِّیَ مَنِ اسْتَقْوَاهُ یَا وَلِیَّ مَنِ
اسْتَوْلاهُ
(۶۰) اى کفایت کننده آن کس که از او کفایت خواهد و اى
رهنماى کسى که از او راهنمایى خواهد اى نگهبان کسى که از او نگهبانى خواهد
اى مراعات کننده کسى که از او رعایت خواهد اى بهبود دهنده کسى که از او
بهبودى خواهد اى داور کسى که از او داورى جوید اى بى نیاز کننده کسى که از
او بى نیازى خواهد اى وفا کننده کسى که از او وفا خواهد اى نیرو ده آن کس
که از او نیرو خواهد اى سرور کسى که او را به سرورى خواهد
۶۱
اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ بِاسْمِکَ یَا خَالِقُ یَا رَازِقُ یَا
نَاطِقُ یَا صَادِقُ یَا فَالِقُ یَا فَارِقُ یَا فَاتِقُ یَا رَاتِقُ یَا
سَابِقُ [فَائِقُ] یَا سَامِقُ
(۶۱) خدایا از تو مى خواهم به حق نامت
اى آفریننده اى روزى ده اى گویا اى راستگو اى شکافنده اى جدا کننده اى باز
کننده اى پیوست دهنده اى سبقت جوینده اى بلندمرتبه
۶۲ یَا مَنْ
یُقَلِّبُ اللَّیْلَ وَ النَّهَارَ یَا مَنْ جَعَلَ الظُّلُمَاتِ وَ
الْأَنْوَارَ یَا مَنْ خَلَقَ الظِّلَّ وَ الْحَرُورَ یَا مَنْ سَخَّرَ
الشَّمْسَ وَ الْقَمَرَ یَا مَنْ قَدَّرَ الْخَیْرَ وَ الشَّرَّ یَا مَنْ
خَلَقَ الْمَوْتَ وَ الْحَیَاةَ یَا مَنْ لَهُ الْخَلْقُ وَ الْأَمْرُ یَا
مَنْ لَمْ یَتَّخِذْ صَاحِبَةً وَ لا وَلَدا یَا مَنْ لَیْسَ لَهُ شَرِیکٌ
فِی الْمُلْکِ یَا مَنْ لَمْ یَکُنْ لَهُ وَلِیٌّ مِنَ الذُّلِّ
(۶۲)
اى که جابجا کنى شب و روز را اى که مقرر ساختى تاریکیها و نور را اى که
آفریدى سایه و گرما را اى که مسخر خود کردى مهر و ماه را اى که مقدر کردى
خیر و شر را اى که آفریدى مرگ و زندگى را اى که آفریدن و فرمان از او است
اى که نگرفته است براى خود همسر و فرزندى اى که شریکى در فرمانروایى ندارد
اى که نیست برایش سرپرستى از خوارى
۶۳ یَا مَنْ یَعْلَمُ مُرَادَ
الْمُرِیدِینَ یَا مَنْ یَعْلَمُ ضَمِیرَ الصَّامِتِینَ یَا مَنْ یَسْمَعُ
أَنِینَ الْوَاهِنِینَ یَا مَنْ یَرَى بُکَاءَ الْخَائِفِینَ یَا مَنْ
یَمْلِکُ حَوَائِجَ السَّائِلِینَ یَا مَنْ یَقْبَلُ عُذْرَ التَّائِبِینَ
یَا مَنْ لا یُصْلِحُ عَمَلَ الْمُفْسِدِینَ یَا مَنْ لا یُضِیعُ أَجْرَ
الْمُحْسِنِینَ یَا مَنْ لا یَبْعُدُ عَنْ قُلُوبِ الْعَارِفِینَ یَا
أَجْوَدَ الْأَجْوَدِینَ
(۶۳) اى که مى داند خواسته دل هر خواهنده را
اى که آگاه است از نهاد خاموشان اى که مى شنود ناله خسته دلان اى که مى
بیند گریه ترسناکان اى که دارد خواسته هاى خواستاران را اى که بپذیرد عذر
توبه کنندگان اى که اصلاح نکند کار مفسدان را اى که از بین نبرد پاداش
نیکوکاران اى که دور نباشد از دل عارفان اى بخشنده ترین بخشندگان
۶۴ یَا دَائِمَ الْبَقَاءِ یَا سَامِعَ الدُّعَاءِ یَا وَاسِعَ
الْعَطَاءِ یَا غَافِرَ الْخَطَاءِ یَا بَدِیعَ السَّمَاءِ یَا حَسَنَ
الْبَلاءِ یَا جَمِیلَ الثَّنَاءِ یَا قَدِیمَ السَّنَاءِ یَا کَثِیرَ
الْوَفَاءِ یَا شَرِیفَ الْجَزَاءِ
(۶۴) اى همیشه باقى اى شنواى دعا
اى وسیع بخشش اى آمرزنده خطا و لغزش اى پدید آرنده آسمان اى نیک آزمایش اى
زیبا ستایش اى دیرینه والا اى زیاد وفادار اى ارجمند پاداش
۶۵
اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ بِاسْمِکَ یَا سَتَّارُ یَا غَفَّارُ یَا
قَهَّارُ یَا جَبَّارُ یَا صَبَّارُ یَا بَارُّ یَا مُخْتَارُ یَا
فَتَّاحُ یَا نَفَّاحُ یَا مُرْتَاحُ
(۶۵) خدایا از تو مى خواهم به حق
نامت اى پوشاننده اى آمرزنده اى با قهر و سطوت اى باجبروت و عظمت اى صبر
پیشه اى نیک بخش اى مختار در کارها اى کارگشا اى پرجود و عطا اى فرح بخش
۶۶
یَا مَنْ خَلَقَنِی وَ سَوَّانِی یَا مَنْ رَزَقَنِی وَ رَبَّانِی یَا
مَنْ أَطْعَمَنِی وَ سَقَانِی یَا مَنْ قَرَّبَنِی وَ أَدْنَانِی یَا مَنْ
عَصَمَ



به مناسبت شبهای قدر
مراسمی در
مسجد بی بی مدینه
به مدت سه شب(21-20-19)
برگزار می شود.









جشن بزرگ
نیمه شعـبان
زمان پنچ شنبه 1388/05/15
مکان:مسجد بی بی مدینه حسینی بردخون
بعداز نماز مغرب وعشاء
باحضور مداحان اهل بیت(ع)





